Guaram I. od Iberije
Guaram I. od Iberije (gruz. გუარამ I) bio je gruzijski knez, koji je postao nasljedni vladar Iberije i istočnorimski kuropalat od 588. do oko 590. godine. Tradicionalno se smatra osobom identičnom Gurgenu kojeg spominje bizantski ljetopisac Teofan.
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/1/12/Victor_Langlois._L%27%C3%A9risthaw_Gourgen._PL_II._No.5.jpg/240px-Victor_Langlois._L%27%C3%A9risthaw_Gourgen._PL_II._No.5.jpg)
Guaram je bio sin kneza Levana, mlađeg sina iberijskog kralja Vahtanga I. Gorgasalija i bizantske plemkinje Helene. Bio je član mlađe, nekraljevske grane dinastije Hosroida, koja se naziva Guaramidi, a koja je pod svojom vlašću imala jugozapadna područja Klardžetije i Džavahetije. Kad je 572. godine izbio rat između Bizanta i Perzije, Guaram je bio saveznik armenskom knezu Vardanu III. Mamikonianu, koji je podigao ustanak protiv perzijske vlade. Perzijanci su ugušili ustanak i Guaram se sklonio u Carigrad. Ondje je ostao sve dok se Iberijci ponovno nisu pobunili i zatražili od cara Mauricija da im pošalje iberijskog vladara. On je to učinio, poslavši Guarama, koji je svoje sjedište pronašao u samostanu Mcheta. Guaramova kratka vladavina zabilježena je zbog kovanja vlastitog novca, a pripisuje mu se i osnivanje samostana Džvari. Naslijedio ga je sin Stjepan I.[1][2]
Guaram I. bio je prvi gruzijski vladar koji je poduzeo neobičan korak izdavanja kovanica po uzoru na srebrne sasanidske drahme. Ovi novčići, koji se nazivaju "iberijsko-sasanidskim", imaju inicijale GN, tj. Gurgen. Stoga se čini da je "Guaram" (zabilježen u Gruzijskim kronikama) naziv namijenjen domaćoj upotrebi; dok je "Gurgen" bilo službeno ime ovog vladara koji se koristio za vanjske odnose i nalazio se na kovanicama i u stranim izvorima.[3]
Izvori
uredi- ↑ Martindale, John Robert (1992), The Prosopography of the Later Roman Empire, str. 558., Cambridge University Press, ISBN 0-521-07233-6.
- ↑ Suny, Ronald Grigor, (1994), The Making of the Georgian Nation: 2nd edition, str. 23.-25. Indiana University Press, ISBN 0-253-20915-3
- ↑ Tumanov, Kiril, (1963), Studies in Christian Caucasian History, str. 434., Georgetown University Press.