Gavril Radomir
Gavril Radomir (bugarski Гаврил Радомир; Gabriel Radomir) bio je car Bugarske (prema nekim autorima car Zapadnobugarskog Carstva) od 6. listopada 1014. do kolovoza ili rujna 1015.; sin cara Samuila (vladao 997. – 1014.) i njegove supruge Agate. Tijekom vladavine Gavrilova oca, obitelj Gavrilova strica Arona bila je osuđena na smrt, ali je Gavril uspio zagovorom spasiti svog bratića Ivana Vladislava. Gavril je opisan kao veoma dobar borac.
Gavril Radomir | |
---|---|
![]() | |
Car Bugarske | |
Vladavina | 6. listopad 1014. — kolovoz ili rujan 1015. |
Prethodnik | Samuilo Bugarski |
Nasljednik | Ivan Vladislav Bugarski |
Supruge | Margareta Ugarska Irena od Larise |
Djeca | Petar Deljan? |
Otac | Samuilo Bugarski |
Majka | Agata |
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/a/ab/Sarkofazite_na_Samuil%2C_Gavril_Radomir_i_Ivan_Vladislav.jpg/180px-Sarkofazite_na_Samuil%2C_Gavril_Radomir_i_Ivan_Vladislav.jpg)
Otprilike u isto vrijeme kad je bizantski car Bazilije II. zarobio veći dio Samuilove vojske, Gavrilovi su vojnici pobijedili vojsku Teofilakta Botanijata. Nakon Samuilove smrti, Gavril je napao Bizantsko Carstvo, stigavši čak do Konstantinopola, ali su Grci našli saveznika u Ivanu Vladislavu, koji je dao ubiti Gavrila te je postao novim carem Bugarske.
Gavril je navodno bio povezan sa sektom bogumila, čiji je pokret cvjetao tijekom vladavine njegova oca, kao i tijekom vladavine samoga Gavrila.[1] Bio je oženjen dvaput te je njegov sin možda bio Petar Deljan.
Obiteljsko stablo
urediKomes Nikola | Ripsimija Armenska | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Aron | Mojsije | David | Samuilo | Agata | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ivan Vladislav | Miroslava | kći | kći | Irena od Larise | Gavril Radomir | Margareta Ugarska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
nekoliko sinova i kćeri | Petar Deljan? | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Izvori i bilješke
uredi- ↑ Obolensky, Dimitry (1948). The Bogomils: A study in Balkan Neo-Manicheism. Cambridge University Press. ISBN 0-521-58262-8.