Bevatron
Bevatron (BeV: milijarda ("billion") elektronvolta + [synchro]tron) je sinkrotronski ubrzivač čestica, energije 6 GeV, koji je radio (od 1954. do 2009.) na Kalifornijskom sveučilištu Berkeleyu (eng. Lawrence Berkeley National Laboratory). Ubrzavao je protone koji su se kad postignu željene brzine sudarali s nepomičnom metom i u sudaru stvarali nove subatomske čestice. S pomoću njega pokusima je potvrđeno postojanje antiprotona (1955.) i antineutrona (1956.), istraživani su pioni, čudne čestice i drugo.[1]
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Photocopy_of_photograph_%28digital_image_located_in_LBNL_Photo_Lab_Collection%2C_XBD200503-00117-139%29._March_2005._TOP_OF_BEVATRON%2C_INCLUDING_WOOD_STAIRWAY_FROM_OUTER_EDGE_OF_HAER_CAL%2C1-BERK%2C4-81.tif/lossy-page1-250px-thumbnail.tif.jpg)
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/a/a4/U.S._Department_of_Energy_-_Science_-_278_037_003_%289525144536%29.jpg/250px-U.S._Department_of_Energy_-_Science_-_278_037_003_%289525144536%29.jpg)
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/7/76/Liquid_hydrogen_bubblechamber.jpg/250px-Liquid_hydrogen_bubblechamber.jpg)
Antičestice
urediOpćenito se temeljne subatomske čestice mogu podijeliti na prijenosnike sila (baždarne bozone), te na čestice tvari (leptone i kvarkove). Teorija elementarnih čestica pridružuje svakoj čestici i pripadnu nabojno konjugiranu česticu, takozvanu antičesticu. To je shvaćanje potvrđeno 1932. otkrićem pozitrona, čestice koja ima sva svojstva elektrona, ali za razliku od njega ima pozitivni električni naboj. Čestica i pripadna antičestica imaju istu masu, spin i vrijeme poluraspada, ali suprotan električni naboj ili magnetski moment, odnosno okus (e– i e+, neutron i antineutron). Antičestica može biti identična samoj čestici, kao na primjer u slučaju neutralnoga π-mezona (π0), dok se u slučaju neutralnoga kaona čestica i antičestica razlikuju u kvarkovskom okusu (stranosti). Općenito, električki neutralne čestice mogu imati antičestice koje se od njih razlikuju u jednom od više kvarkovskih naboja, ili se razlikuju (na primjer neutrino) u smjeru vrtnje.
Antiproton
urediAntiproton (oznaka p) se od protona razlikuje po tom što ima suprotan električni naboj i što mu je magnetski moment suprotno orijentiran prema spinu. Postojanje antiprotona ustanovili su pokusima s pomoću ubrzivača čestica bevatron (1955.) Emilio Segrè i Owen Chamberlain, za što su 1959. dobili Nobelovu nagradu za fiziku.
Antineutron
urediAntineutron (oznaka n) se od neutrona razlikuje po tom što mu je magnetski moment suprotno orijentiran prema spinu. Otkriven je s pomoću ubrzivača čestica bevatron 1956. Vrijeme poluraspada slobodnog antineutrona jednako je vremenu poluraspada neutrona, ali se sudar antineutrona s neutronom i njihova anihilacija obično dogode puno prije isteka tog vremena.
Izvori
urediVanjske poveznice
urediZajednički poslužitelj ima još gradiva o temi Bevatron